Wat is het verschil tussen slechthorend en doof?

📍 Begrippen die vaak door elkaar worden gebruikt

“Slechthorend” en “doof” worden in het dagelijks taalgebruik vaak als synoniemen gebruikt. Toch betekenen ze iets anders. Het verschil zit niet alleen in de mate van gehoorverlies, maar ook in communicatie, identiteit en de manier waarop mensen hun gehoorverlies beleven.

🔍 Wat betekent “slechthorend”?

Slechthorendheid verwijst meestal naar gedeeltelijk gehoorverlies. Je hoort nog geluiden, maar niet alles even goed. Vaak gaat het om:

• Moeite met hoge tonen of zachte spraak

• Problemen in rumoerige omgevingen

• Verminderd verstaan via telefoon of tv

Slechthorenden kunnen vaak geholpen worden met hoortoestellen, hoorhulpmiddelen of aanpassingen in communicatie.

🧠 Wat betekent “doof”?

Doofheid betekent dat iemand (bijna) geen gehoor heeft. Dit kan aangeboren zijn of ontstaan door ziekte, trauma of ernstige gehoorverlies op latere leeftijd. Dove mensen:

• Gebruiken vaak gebarentaal als primaire communicatiemiddel

• Identificeren zich soms als onderdeel van de dovengemeenschap

• Hebben baat bij visuele hulpmiddelen zoals trilwekkers, lichtsignalen of schrijftolken

  
  

🔄 Grijze zone: wanneer ben je “doof” of “slechthorend”?

Er is geen strikte grens. Sommige mensen met ernstig gehoorverlies noemen zichzelf slechthorend, anderen identificeren zich als doof. Het hangt af van:

• De mate van gehoorverlies (audiogram)

• Communicatiemethode

• Persoonlijke voorkeur en beleving

  
  

✅ Waarom dit onderscheid belangrijk is

• Het helpt bij het kiezen van de juiste gehooroplossing

• Het bevordert begrip en inclusie in communicatie

• Het maakt duidelijk welke ondersteuning iemand nodig heeft

  
  

📣 Twijfel je over je gehoor?

Een hoortest geeft duidelijkheid over de mate van gehoorverlies. 👉 Plan je gratis test bij Het Oor